เป้าหมายสูงสุดของบล๊อคนี้คือ...ต้องมีคนมาเม้นให้ได้!!!

กาลครั้งหนึ่ง...

...มีชาวเดนมาร์คคนหนึ่งนอนหลับอยู่ที่บ้านในเวลากลางคืน 

มีนางฟ้าลงมาหาเขา ชวนไปเที่ยวสวรรค์และนรก และเขาก็ตกลงใจไปด้วย

นางฟ้าพาไปที่ที่หนึ่ง แล้วบอกว่า "ถึงนรกแล้ว"

ในนั้นเป็นห้องใหญ่ ๆ มีโต๊ะยาวๆ บนโต๊ะมีอาหารที่ประณีต อร่อยและมีคุณค่าทางโภชนาการ

มีคนนั่งอยู่หลายคนนางฟ้าก็บอกว่า "นี่สัตว์นรก"

คนเหล่านั้น นั่งมองอาหารที่น่ากิน แต่ดูสิ ดูพวกเขา ตัวของเขาผอม เหลือง น่าสงสาร

นางฟ้าบอกว่าที่นี่อนุญาตให้กินอาหารดี ๆได้

แต่มีเงื่อนไขว่า...

ห้ามใช้มือหยิบอาหาร

ต้องใช้ช้อนที่ยาวหนึ่งเมตรตักอาการกินเท่านั้น

เวลาจะใช้ช้อนตักอาหารเข้าปากตัวเอง

คนที่นรกก็ตักไม่ถึงสักที 

อาหารที่อร่อยหกลงบนพื้นเกือบหมด

เขาเลยมีความวุ่นวายเดือดร้อนมาก

พยายามตักอาหารเท่าไรก็ไม่ถึงปาก

พวกเขาจึงผอมโซเพราะอดอาหาร ทั้งที่อยู่ใกล้ชิดอาหารที่อร่อยมีคุณค่าทางโภชนาการ

แต่ทำไม พวกเขาไม่สามารถเอาเข้ามาถึงในปากของตนเองได้

.
.
.
.
.
.


นางฟ้าพาไปอีกห้องหนึ่งแล้ว บอกว่า "ถึงสวรรค์แล้ว"

ห้องที่สองนี้มีลักษณะเช่นเดียวกับห้องแรกทุกประการ

มีโต๊ะอาหารยาวๆ อาหารประณีตหลายๆ อย่างเหมือนกันกับห้องนรก 

มีคนนั่งอยู่หลายคน นางฟ้าบอกว่า "นี่เทวดาบนสวรรค์"

แต่แปลกที่คนบนสวรรค์นั้นยิ้มแย้มแจ่มใสอ้วนท้วนสมบูรณ์สบาย

ทั้งๆที่เขาก็ต้องใช้ช้อนยาวหนึ่งเมตรตักอาหารเหมือนกับที่นรก 

ทำไมคนที่นี่สนุกสนานแจ่มใสร่าเริง แข็งแรง

เพราะ... 

... คนข้างหนึ่งของโต๊ะ เขาตักอาหารด้วยช้อนยาวๆ เอาไปป้อนใส่ปากของคนตรงข้าม 

คนอีกข้างก็ตักอาหารมาใส่ปากของคนข้างนี้

ก็เลยได้กินกันทุกคน อยู่อย่างสุขสบาย

สรุปว่า ที่นรกนั้น คนคิดแต่จะได้อย่างเดียว คือ ...

คิดแต่เรื่องความสุขของตัวเอง คิดแต่ว่าเราจะได้อาหาร ได้สิ่งที่เราชอบ โดยไม่คิดถึงคนอื่น

แต่ที่สวรรค์นั้น... มีการช่วยเหลือกัน มีความรักสามัคคีกัน 

คำนึงถึงความสุขของคนอื่นด้วย จึงก็ได้รับความสุขทั่วถึงกันทุกคน 

ตื่นขึ้นมาแต่ละวัน อย่าถามว่าตัวเราจะได้อะไรจากสังคม...

...แต่จงถามให้มากว่า เราจะให้อะไรกับสังคมได้บ้าง